ماجان

تابستان نیامده بود هنوز ، همه ترسم این بود که چگونه قرار است بگذرد . گذشت یک جورهایی. بیا کم و کیفش را کار نداشته باشیم. چند شب پشتِ هم گریستم را کار نداشته باشیم. چند شب نامه نوشتم برایت ، بوسیدم و گذاشتم زیربالشتم و تا صبح خوابم نبرد را کار نداشته باشیم . میدانم گفتن از دلتنگیهایم حوصلهات را سر میبرد . اما چشم‌هایت را از من گرفته‌ای ، صدایت را گرفته‌ای ، حرف‌هایت ، کج خلقی‌هایت را گرفته‌ای ،  این گاه‌گاهی از تنگیِ دل گفتن و نوشتن را از من نگیر . که من مثل تو طاقت بلندی ندارم . که من زود خم می‌شوم . نپرس که چرا گاهی گریه می‌کنم  ، گفته بودم یکبار گریه آخرین سلاح آدم است . دست‌هایم خالی‌اند و فکرش را بکن یکی نشسته باشد توی دلت مدام به رخت شستن . آباجان هم -مادربزرگم را می‌گویم – می‌گفت آدم زیاد بغض بخورد دقمرگ می‌شود مادر . بق کردن را دوست ندارم عوضش گریه کردن برای تو آرام‌ام می‌کند . گیریم چاره نباشد . دست کم گلویی می‌ماند برایم که صدایت کنم . آخر من از تو چه دارم ؟ جز همین دل‌تنگی ، پریشانی ، بیقراری‌های گاه و بیگاه.کم حرف می‌زنم و زیاد می‌نویسم این یعنی دلم تش گرفته برایت . از تابستان می‌گفتم راستی. باید یاد بگیرم باهاش بسازم . حرفِ این تابستان و تابستان بعد و بعدترش که نیست بعد از تو هزار تابستان دیگر است که باید یاد بگیرم باهاشان بسازم. همین غروب ایستاده بودم جلو آینه ، موهایم را فرق وسط جدا کرده بودم و تارهای سفیدش را نگاه می‌کردم .. خواستم بیایم اینجا و بگویم ؛ بزرگوار، " جان ما ممکن است درفزاید اما از حُسن شما کم نمیشود که نمی‌شود " ... پیشانی بلندت را می‌بوسم.


ضمیمه : [آهنگِ بیقرار علیرضا قربانی] 

  • مهسا محمدی

نامه

نظرات (۱)

آخ ماجان :(
پاسخ:
جانِ دل ..
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی