ماجان

ماجان

سینه‌ی تنگ من و بار غمِ او هیهات

Currently Reading : شوری در سر/ همسایه‌ها
Currently Watching : Mr Robot

موضوعات
بوده یاد تو ، هوای تو ، قرار من همیشه
پربیننده ترین مطالب
پیشنهاد

کلیدر

جمعه, ۱۴ اسفند ۱۳۹۴، ۱۲:۳۲ ق.ظ

گل محمد تنها نشسته‌ی بیدار زیر چادر خان عمو بود. زن‌ها، رضا و نارضا، هریک به کنجی خزیده، سر بر خاک گذاشته و پلک‌ها بر هم نهاده بودند. اما نفیر خواب برنمی‌آمد. نفیر خواب آهنگی دگر دارد. نفسی به رهایی ست، به آسودگی، نه دم زدنی به تردید و بیم و بغض. هم، نه یله دادن گه‌گاهی آهی از سینه. برون ریختن غمباد. نفیر آسوده از هیچ کنجی برنمی‌آمد. همه پنداری در گرهی از غصه و پریشانی، خود را خاموش نگاه داشته بودند. همه در آرامشی کاذب به خود می‌پیچیدند. چنان که انگار نفس‌های خود را می‌خورند. می جوند. آزاد نبودند.


محمود دولت‌ آبادی

  • ۹۴/۱۲/۱۴
  • مهسا محمدی

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">